السيد الطباطبائي ( مترجم : همداني )
36
تفسير الميزان ( فارسي )
و در تفسير قمى در ذيل آيه * ( « كَلَّا إِنَّا خَلَقْناهُمْ مِمَّا يَعْلَمُونَ » ) * از معصوم نقل كرده كه فرمود : يعنى از نطفه و سپس علقه . و در معناى جمله * ( « فَلا أُقْسِمُ » ) * فرمود : يعنى « اقسم » . و در معناى جمله * ( « بِرَبِّ الْمَشارِقِ وَالْمَغارِبِ » ) * فرمود : يعنى مشرقهاى زمستانى ، و مشرقهاى تابستانى ، مغربهاى زمستانى و مغربهاى تابستانى « 1 » . و در كتاب معانى به سند خود از عبد اللَّه بن ابى حماد ، و او بدون ذكر سندى كه تا امير المؤمنين برسد ، از آن جناب روايت كرده كه فرمود : خورشيد سيصد و شصت مشرق و سيصد و شصت مغرب دارد ، از آن نقطه اى كه امروز طلوع كرده ديگر طلوع نمىكند تا سال بعد در همان روز « 2 » . و در تفسير قمى در ذيل جمله * ( « يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ الأَجْداثِ سِراعاً » ) * فرمود : يعنى از قبر . و در معناى جمله * ( « كَأَنَّهُمْ إِلى نُصُبٍ يُوفِضُونَ » ) * فرمود : يعنى به طرف دعوت كنندگان مىروند و صدا مىزنند . و در معناى * ( « تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ » ) * فرمود : يعنى دچار ذلت مىشوند « 3 » .
--> ( 1 ) تفسير قمى ، ج 2 ، ص 386 . ( 2 ) معانى الاخبار ، ص 221 . ( 3 ) تفسير قمى ، ج 2 ، ص 387 .